Halaaaa haber yok kafayı yiycem. İşe de çok konsantre olamıyorum, kulağım telefonda O. arar mı haber vermek için diye. Bi de çok sıkıldım zaten bu iş yerinden. Dengesiz insanlar, içimde bırak çalışma isteğini yaşama isteği bile bırakmıyolar. Gerçekten bunalıyorum. Kendimi köle gibi hissediyorum. Dün bi iş görüşmesine gittim bi headhunter firmaya, kız demiştir bunun işi zor. Odadan en son çıkarken 'iş işi kısmet işi, bi noktadan sonra söyleyecek birşey kalmıyor' dediğimi hatırlıyorum. Bunu hangi akla hizmet söyledim bilmiyorum. Çok fena yaa. Stres altında dikkatim dağılıyo.
Neyse...Elimden geleni yapayım da gerisi Allah'a kalsın. Tevekkül...Lazım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder